Otyłość u psów

Częstotliwość otyłości w społeczeństwie wzrasta z wiekiem. Dane z kilku rozwiniętych krajów wykazują, że około 12% dzieci w wieku od 8 do 11 lat ma nadwagę, a od 2 do 5% jest otyłych. Jeżeli dziewczynka jest otyła już we wczesnym okresie dojrzewania, ma jedną szansę na trzy, że będzie albo stanie się otyłą przed 35 rokiem życia. Jednakże otyłość w wieku dojrzewania jest odpowiedzialna za zaledwie 10% przypadków otyłości wieku dojrzałego. Większość przypadków otyłości wśród dorosłych wynika ze stałego, nieustającego przyrostu wagi, zaczynającego od około 25 roku życia. Otyłość powstaje w wyniku długotrwałego dodatniego bilansu energii w organizmie w stosunku do jego potrzeb. Zwiększenie masy ciała jest następstwem występującego w dłuższym okresie większego spożycia energii w stosunku do wydatków energetycznych organizmu. Takie podejście do rozwoju otyłości stało się od początku lat 80. ubiegłego wieku podstawą zaleceń dotyczących zmniejszenia spożycia tłuszczu. Przyczyną otyłości jest przyjmowanie nadmiaru energii w stosunku do jej zużycia. Nie zawsze jest ona bezpośrednią konsekwencją przejadania się i braku aktywności fizycznej. Występowanie otyłości warunkują: czynniki genetyczne, zaburzenia czynności gruczołów wydzielania wewnętrznego, niewłaściwy skład diety, częstość i obfitość spożywanych posiłków, zażywanie niektórych leków lub uszkodzenie podwzgórza mózgu.

Często jest uwarunkowana psychospołeczne i ekonomiczne. Podstawową przyczyną otyłości jest brak równowagi pomiędzy energią przyjmowaną a wydatkowaną, co skutkuje długotrwałą nadwyżką energii. Ta nadwyżka odkładana jest głównie w postaci tłuszczu, co prowadzi do przyrostu masy ciała i zmian w kompozycji ciała. Istnieje cały szereg czynników, które sprzyjają rozwojowi otyłości, które ogólnie można podzielić na czynniki endogenne i egzogenne. W większości przypadków otyłość jest wynikiem przekarmiania, braku ruchu lub obu tych czynników jednocześnie. Do otyłości może prowadzić nieodpowiedni skład diety, mała liczebność i częstość spożywania posiłków. Przekarmianie i sztuczne żywienie w wieku niemowlęcym może sprzyjać wystąpieniu otyłości w późnym dzieciństwie. Osoby spożywające 1-2 posiłki dziennie wykazują większą tendencję do tycia, mają wyższe stężenie cholesterolu i częściej zaburzoną tolerancję węglowodanów niż te, które spożywają 5 posiłków dziennie. Posiłki bogate w tłuszcze i węglowodany oraz mała aktywność fizyczna sprzyjają odkładaniu tkanki tłuszczowej. Do otyłości dochodzi, gdy w ciągu jakiegoś czasu ilość spożytej energii netto przewyższa ilość spalonej energii netto przewyższa ilość spalonej energii netto.

Stosowanie określenia ,,spożytej energii netto” jest konieczne ponieważ zauważono, że gdy człowiek zwiększa spożycie energii, zaczyna jej więcej spalać, a nadmiar energii, który może zostać zmagazynowany w organizmie, jest mniejszy niż 100% spożytej energii. Nadmiar energii magazynowany jest głównie w dwóch miejscach w organizmie. Gdy spojrzy się na otyłą osobę, pierwsze z nich jest oczywiste, jest bowiem widoczne, że magazynuje się w tkance tłuszczowej. Drugim miejscem magazynowania energii jest tak zwana pula glikogen – woda. Otyłość może być także skutkiem niedożywienia płodu, które jest rekompensowane w okresie po urodzeniowym lepszą przyswajalnością pokarmu oraz wzmożonym łaknieniem. Stałe przekarmianie dziecka zwiększa prawdopodobieństwo jej wystąpienia. Otyłości często towarzyszy niska podstawowa przemiana materii. Podstawowa przemiana materii to porcja energii, która w warunkach spoczynku jest niezbędna do utrzymania niezbędnych czynności życiowych. U osób szczupłych pochłania ona 50-70% dziennego wydatku energetycznego, u otyłych, dlatego większa ilość energii może być zmagazynowana w tkance tłuszczowej. Tak zwane oszczędne geny sprzyjają lepszemu przyswojeniu i wykorzystaniu energii obecnej w pokarmach, a więc korzystniejszemu jej magazynowaniu i pożytkowaniu dopiero w okresach niedostatku żywności.

   Pamiętajmy, że otyłość jest bardzo często występującym problemem związanym jednocześnie z żywieniem również zwierząt domowych. Przedstawia się,  że możemy wyróżnić pewne rodzaje otyłości, bowiem przybieranie na wadze związane jest z poszczególnymi czynnikami, takimi jak między innymi wiek i rasa oraz płeć i zabieg kastracji. Skutkuje to tym, że dwie najczęściej spotykane przyczyny to bez wątpienia niedobór hormonalny oraz nadmierna ilość pokarmu. Przedstawia się zatem, że owa nadwaga u psa może być również jednym z objawów choroby na przykład niedoczynności tarczycy. W związku z czym jedną z głównych oraz najczęściej występujących przyczyn owej otyłości jest podawanie psu niewłaściwej ilości pożywienia, a co za tym idzie brak bądź zbyt mała ilość ruchu.